12+1

بنظرم اشتباه بود که به پ پول قرض بدم یجورایی پشیمونم... چون دندونم بدتر شد و شکسته تر شد و درد میکنه و حالا پول ندارم درستش کنم... از اونورم برای کنترل استرس پیش روانشناس میرم و ساعتی 300 تومن میگیره تازه یه دوره معرفی کرده که کلا 250 تومن باید جدا بدی:/ والا اینجوریشو ندیده بودم

شاعر میفرماید از اون بالا کفتر میایه.. یک دانه دختر میایه.. حالا باید بگیم از اون بالا سوسک میایه.. یه دونه متالیک میایه :) معلوم نیست این سوسکای بالدار از کانال کولر میان یا کجا :) هنوز کشف نکردیم... +وی ادعا داشت که صندلی رو بهت قرض دادم ولی من که یادم نمیاد گفته باشه قرض... کاش حداقل اگه چیزی قرض میدید اشاره کنید که قرض... نه بعد 2... 3 سال بیاید بگید قرض بوده پسش بده... دیگه از تورم که خبر دارید؟ 2 سال پیش میتونستم با 3 تومن نوشو بخرم الان با 4.5 دست دومش...

و دیشب تونستم بخوابم

زندگیم انگار بقول پ بی هدف میگذره... میگم میخوام کار عمرانی کنم ولی مدتی سمت برنامش و ادامه یادگیریش نرفتم... نمیدونم خیلی ذوق داشتم فکر میکردم پ برام وقت بذاره و یادم بده ولی بهم فیلمای یادگیریش داد... منم حوصله واقعا فیلم دیدن ندارم...همینکه مادرم فوت کرد همه چی قاراشمیش تر شد... کاش برگردم. به دوران دانشجویی لاقل اونموقع میدونستم تنها کاری که باید بکنم درس خوندن و گرفتن مدرک ولی بعد مدرکم انگار از یه بازی اول شخص که ماموریت هاش پشت همدیگس و تا ماموریتی رو تموم نکنی ماموریت بعدی باز نمیشه وارد یک بازی اپن ورد شدم با کلی ماموریت های مختلف و از اونجایی که سینگل تسکم و تو مدیریت کارای اینطوری افتضاحم نمیدونم اول کدوم انجام بدم بعد کدوم و در نهایت بدون انجام هیچکدوم فقط دور خودم. میچرخم....

و دوباره این حس کلافگی که حوصله خونه موندن ندارم ولی حوصله تنهایی بیرون رفتنم ندارم... چه حس مزخرفی....

از استرس مصاحبه کاری فردا خوابم نمیبره... اصلا لازم تا این حد پیش برم؟ حقیقتا فکر نمیکردم وقتی امروز رزومه فرستادم همین امروز باهام تماس بگیرن و منابع انسانیشون هم آشنا در بیاد... نه بخاطر مصاحبه بیشتر چون راهش دور و میترسم مثل جریان شرکت د.ک بشه و فشار کاری انقد زیاد باشه که نتونم هندلش کنم و از نظر روحی بهم بریزم دوباره و کابوس ها و بی خوابیام شروع بشه.... تازه مشکل اینجاس که مادرمم هنوز یکسال از فوتش نگذشته و فکر میکنم شاید تو شرایط روحی اوکی ای نیستم... از اون گذشته قراره با پ بریم ماه دیگه خونمون و استرس اونم دارم... کارای نظارت و کلاسای اجرای ساختمون هم بماند... یجورایی شاید از این درهم برهم شدن کارا استرس گرفتم...فکر میکردم اوکی شدم ولی بنظر میاد هنوز اثرات منفی فشار کاری شرکت د.ک روم مونده... چون مدتی بیخوابی و استرس دارم

هیچ ایده ای ندارم که باید خونمون رو چه رنگی کنیم... چون نمیدونم مبل و اینا چه رنگی میشن

واقعا ادمها قدر آدمها رو وقتی از دست میدن بیشتر میفهمن... خدایی مادرم خیلی ساپورتیو بود... مطمئنم اگه زنده بود بدون چشمداشتی بهمون واسه خونه جدید کمک میکرد همونطور که به خواهرام کمک کرده بود اما متاسفانه عمرش کفاف نداد..اگه بخوایم به قسمت خوبش نگاه کنیم اینطوری میتونیم بگیم که اینجارو دیگه خودمون تمام و کمال میگیریم... و مستقلیم کلا...+ میدونم این چندسال اول سخته و تحت فشار قسط و اجاره هستیم ولی خب دوست دارم زودتر بریم خونه خودمون...+ حقیقت رفت و آمد سخته و خونه خانواده همدیگه معذبیم...

کلا با این قضیه که زن کار کنه و پولشو بذاره برای خانوادش مخالفم... بعد چطوری توقع دارید از خانومتون که هزینه کارگر واسه تمیز کردن خونه هم اون بده.. مگه شما تو اون خونه زندگی نمیکنید؟